Geçmişi Bırakmak
İki k
eşiş yolda giderlerken, bir nehirden karşıya geçmek için bekleyen genç bir kadın görürler. Kadın yüzme bilmediği için korkuyordur ve keşişlerden yardım ister.Keşişlerden biri, genç kadını kucakladığı gibi suyun öteki tarafına bırakır. Genç olanı, arkadaşının bu davranışına hayretle bakar. Çünkü inançlarına göre bir kadına dokunmak yasaktır, hoş karşılamaz, farklı yorumlar, hatta ona kızar, bir süre söylenerek bu şekilde yürürler.
Öteki keşiş artık dayanamaz ve sakince karşılık verir: “Ben o genç kadını sadece nehiri geçirirken kucağımda taşıdım, oysa sen bütün gün onu taşıdın.”
Bu hikayeyi daha önce mutlaka duymuşsunuzdur… Bu blogu açma sebebim, yazarak çalışmak olduğu için, hem kendime hem de belki ihtiyaç duyanlara lazım olur diye kayıtlarımda olsun istedim.
Çünkü, zaman zaman hepimiz olumsuz olay ve durumlarla karşılaşıyoruz.. Ben de, olayları genç olan keşiş gibi, beynimde çok taşıyanlardanım..Taaa ki bunu fark edip ‘neden hala kendimi üzmeye devam ediyorum’ diyene kadar bu şekilde devam ediyorum.. Fark edene kadar epey bir zaman geçiyor haliyle 🙂 ama bu noktada, süreyi az
altmak için çabam devam ediyor.. 😉
altmak için çabam devam ediyor.. 😉
Peki siz sorunları beyninizde mi yoksa kucağınızda mı taşıyorsunuz?
3 comments